Een storyboardkader kan beginnen met een kant-en-klare scène en een gezicht dat je herkent. Gebruik op CanvasSeed een portret en een face-hole-sjabloon om te verkennen wie in het beeld thuishoort. Lees de pose, setting en ooglijn samen en sla het bewerkte beeld op als referentie voor je planning.
Kies een sjabloon met een lege gezichtsopening. Je portret levert het gezicht; het sjabloon levert de scène.
AI past het gezicht aan de opening aan. Controleer gelijkenis, plaatsing en overgang voordat je deelt.
Kies een PNG of JPEG met één duidelijk zichtbaar gezicht. Het portret is de identiteitsreferentie, dus houd ogen, neus, mond en gezichtscontour goed zichtbaar. Vermijd screenshots van vergelijkingspanelen: de tool heeft je eigen portret nodig, niet een collage met meerdere personen. Upload een foto die je mag bewerken.
Gebruik de pijlen om door beschikbare sjablonen te bladeren, waarbij drie keuzes samen worden weergegeven. Selecteer een scene met een leeg face-hole, of upload je eigen uitsnijdsjabloon. De scene levert het lichaam, de outfit, de rekwisieten en de achtergrond. Een vergelijkbare hoofdhouding in beide afbeeldingen geeft het model een duidelijker startpunt.
Selecteer Gezicht en sjabloon voorbereiden. Hiermee worden de twee referenties samen voorbereid en worden instructies toegevoegd om het gat te vullen. Voeg optionele details toe, bekijk het beschikbare model en de creditopgave en dien in wanneer je klaar bent. Het selecteren van een sjabloon en het voorbereiden van referenties dienen geen betaalde generatie in.
Open Je resultaten en geschiedenis nadat de taak is voltooid. Controleer de gelijkenis, de gezichtsschaal, de rand van de opening en de richting van het licht voordat je downloadt of deelt. AI-bewerking kan de scene herinterpreteren, dus een herkenbaar gezicht en een ongewijzigde achtergrond zijn doelen om te controleren, geen garanties.
Bepaal voordat je een sjabloon kiest wat het kader moet vaststellen. Is het de introductie van het personage, het tonen van een locatie of het suggereren van een emotionele reactie? Een portret met een grote gezichtsopening is nuttig voor identiteit, terwijl een bredere scène meer informatie over de omgeving geeft. Geen van beide is automatisch beter. De juiste keuze hangt af van het doel van dat moment in je storyboard. Blader door de uitsneden met dat doel in gedachten in plaats van ze alleen als aantrekkelijke plaatjes te beoordelen. De geselecteerde scène bevat al beslissingen over pose, rekwisieten en camerafstand. Gebruik die beslissingen bewust zodat de gezichtsvervanging bijdraagt aan een leesbare verhaalbeat in plaats van een geïsoleerde visuele truc te worden.
Waar het personage naartoe lijkt te kijken, kan beïnvloeden hoe het kader wordt begrepen. Vergelijk de hoofddraaiing van het portret met de opening in het sjabloon. Als het lichaam één kant op wijst en het gezicht een andere kant op kijkt, kan het resultaat een andere actie suggereren dan je bedoelde. Kies indien mogelijk een compatibele foto in plaats van een grote posecorrectie in de bewerking te forceren. Houd de ogen zichtbaar en gebruik een expressie die je kunt beoordelen ten opzichte van de bron. Inspecteer na generatie de blik in relatie tot nabijgelegen rekwisieten en de rand van het kader. Een technisch soepele overgang kan nog steeds herziening nodig hebben als deze de schijnbare focus van het verhaal verandert.
Een storyboard heeft vaak notities nodig over actie, kader of timing. Plaats die notities in je planningsdocument in plaats van het beeldmodel te vragen exacte instructies in de scène te schrijven. De face-hole-bewerking is bedoeld om de opening te vullen en de geselecteerde compositie te behouden. Optionele tekst kan ingaan op het licht of de overgang van het gezicht, terwijl je externe notities uitleggen wat het beeld voorstelt. Je zou een kader bijvoorbeeld kunnen beschrijven als personage-introductie, kalme expressie, aandacht naar de deuropening. Houd die planningsnotitie gescheiden van een prompt die het model vraagt de bestaande scène te behouden. Dit maakt het gemakkelijker om de afbeelding die je hebt gegenereerd te onderscheiden van de actie die je later wilt ontwikkelen.
Vergelijk het gegenereerde beeld met de originele uitsnede en je portret voordat je het in een storyboard opneemt. Controleer gezichtsschaal, expressie en belangrijke achtergrondelementen. Bepaal welke details essentieel zijn voor het geplande shot en welke slechts illustratief zijn. Een kleine variatie kan acceptabel zijn voor een ruw concept, maar een gewijzigd rekwisiet kan de betekenis van een scène veranderen. De face-hole-pagina creëert niet automatisch beweging, timing of een consistente reeks kaders. Als je het idee in een andere workflow ontwikkelt, controleer de continuïteit dan onafhankelijk. Het bij elkaar houden van het referentiepaar en je notities helpt je de bedoelde personage en compositie uit te leggen aan jezelf of aan iemand anders die aan het project werkt.
Het produceert een bewerkt personagebeeld dat nuttig kan zijn als referentiekader. Shotvolgorde, annotaties, timing en continuïteit horen bij je bredere planningsworkflow. Beoordeel de afbeelding op de specifieke verhalende taak die deze moet vervullen.
Gebruik een close-up wanneer het kader identiteit of expressie moet vaststellen. Kies een bredere scène wanneer pose en locatie belangrijker zijn. Zorg er in beide gevallen voor dat de opening bij je portret past en leesbaar blijft in de beoogde lay-out.
Exacte continuïteit wordt niet gegarandeerd door herhaalde face-hole-generaties. Houd dezelfde identiteitsreferentie aan en inspecteer elk resultaat. Vergelijk gezichtskenmerken, schaal en stijl voordat je meerdere bewerkte afbeeldingen als een consistente reeks voor je storyboard behandelt.
Kies een kader met een duidelijk doel, plaats het gezicht dat erin thuishoort en noteer wat de afbeelding moet communiceren voordat je de volgende scène plant.
Maak een face-in-hole-afbeelding